Swami Shriyukteshwar Giri

Czcigodny uczeń Lahiri Mahasaya, Priyanath Karar, stale zaabsorbowany w świadomości Boga, głęboko w stanie shambhavi, introwertyczny, nie kto inny, ale znany na całym świecie Swami Shriyukteshwar Giri.

Co starożytni mędrcy i święci praktykowali i umieścili w księgach, on przełożył na swoje własne życie, przechodząc przez wszystkie cztery ashramas (etapy) hinduskiego życia: brahmacharya (celibat), grihastha (gospodarz domu, życie rodzinne), vanaprastha (życie w odosobnieniu) i sannyasa (wyrzeczenie się) osiągając cztery purusarthas: dharma, artha, kama i moksha, upamiętniając swoje znakomite życie jako kompletne i doskonałe. Swami Shriyukteshwar Giri urodził się zdyscyplinowanemu, punktualnemu, posiadającemu ziemię ojcu, Kshetranath Karar i pobożnej, czystej matce, Kadambini Devi, 10 maja 1855 roku w Serampore na brzegach świętej rzeki Ganges.

Pierwotnie nazywał się Priyanath Karar i od samego dzieciństwa był błyskotliwy, dociekliwy, nieustraszony, śmiały, wysoko uduchowiony, rozsądny i logiczny. Jego wrodzona, głęboko zakorzeniona skłonność do wewnętrznych poszukiwań oraz jego nienasycony głód wiedzy pomogły mu zdawać z sukcesem wszystkie szkolne egzaminy, a następnie uczęszczać do College i szkoły medycznej.

Po śmierci ojca, pod przewodnictwem swojej świadomej-Boga matki i zgodnie z jej życzeniem, ożenił się. Pomimo wielu osiągnięć, życia rodzinnego, medycznej wiedzy, biegłego opanowania astronomii i astrologii, znajomości wielu języków, w tym angielskiego, francuskiego, hindi, bengalskiego i sanskrytu, wciąż był spragniony czegoś więcej. Intensywne pragnienie urzeczywistnienia Boga skłaniało go do odwiedzania mędrców i świętych. Jego poszukiwania pozostawały jednak bez odpowiedzi aż do momentu, kiedy spotkał Shri Lahiri Mahasaya w Kashi (Benares) i został jego uczniem. Od pomyślnego dnia wtajemniczenia w Kriya Yoga, Priyanath szczerze poświęcił się medytacji i praktyce Kriya Yoga, w bliskiej korespondencji i towarzystwie Lahiri Mahasaya. Był tak drogi sercu i umysłowi Lahiri Mahasaya, że Lahiri zwracał się do niego Priya (ukochany), aby pokazać swoją szczególną sympatię do niego.

Po powrocie do Serampore z Kumbha Mela, rozpoczął święty projekt, zgodnie z zaleceniem Babaji Maharaj, polegający na napisaniu syntezy między zachodnią filozofią i wschodnim mistycyzmem. Wkrótce ukończył dzieło o nazwie Kaivalya Darshana (Święta Nauka). W dniu, w którym ukończył pracę, po całonocnej medytacji, kiedy wychodził z kąpieli ze świętej rzeki Gangi, Babaji Maharaj tak jak obiecywał, obdarzył go zaszczytem darshanu. Babaji Maharaj odmówił jednak odwiedzenia ashramu pomimo płynących z serca gorących próśb. Po euforii, jaką miał, gdy pędził do ashramu i wracał z mlekiem i owocami aby ofiarować je Babaji Maharaj, nie zostało śladu, kiedy odkrył, że Babaji już nie ma. Z wielkim gniewem wyrzucił dary. Ta furia gniewu nie pozostała ukryta przed Babaji Maharaj. Przy okazji spotkania z Babaji Maharaj w domu Lahiri Mahasaya, wielki Mistrz upomniał go, by nie okazywał złości i zarozumiałości.

22 Marca 1903 roku, w dniu równonocy wiosennej zgodnie z kosmiczną astrologią Priyantha, a nie zwyczajowo 13 lub 14 kwietnia, założył w Puri Nilachaladham, przylegającą do morza pustelnię – miejsce odosobnienia nazwane Karar Aszram i był to kamień milowy w historii Kriya Yoga. Sprowadzona z labiryntu jaskiń Himalajów na równiny przez jego mistrza Yogiraj Shyamacharan Lahiri Mahasaya, Kriya Yoga była rozprzestrzeniana przez jego szanowanego ucznia Shriyukteshwarji, aby łączyć się z nieskończonym oceanem. Jak wcześniej zostało to objawione uczniowi Narayan, Swami Shriyukteshwar wszedł w mahasamadhi w dniu 9 marca 1936 w Puri, w Karar Ashram. Czcigodny uczeń może być czcigodnym mistrzem. Swami Shriyukteshwar wychował wielu szanowanych i światowej sławy uczniów, takich jak: Paramahamsa Yogananda i Paramahamsa Hariharananda, którzy z sukcesem urzeczywistnili marzenie swojego mistrza, rozpowszechniając Kriya Yoga we wszystkich zakątkach świata. Oszałamiająca relacja o jego zmartwychwstaniu przed Yoganandaji w hotelu w Mumbaju po jego mahasamadhi i opowiedzeniu mu o pobycie w hiranyaloka, wielokrotne pojawianie się przed Paramahamsa Hariharananda i innymi uczniami napełnia oddanych wielbicieli duchowymi wibracjami. Jego pięć istotnych kwintesencji – samokontrola, stałość w duchowej praktyce, głęboki wgląd w święte pisma, poddanie siebie i surowa dyscyplina – dla praktykujących Kriya Yoga i chcących wznieść się do Najwyższego – są bezcennym skarbem.