Swami Satyananda Giri

Manmohan (Swami Satyananda) urodził się 17 listopada 1896 r., jako syn Mohini Mohan Majumdar i Tarabasini Devi, w domu swego wuja ze strony matki w Bikrampur  (Bangladesz). Był filozofem, śpiewakiem, kompozytorem, poetą, pracownikiem społecznym i przede wszystkim zdolnym uczniem i prawdziwie boskim mistrzem w linii Kriya Yoga. Znaki jego nieskazitelnej miłości do ludzkości, bez rozróżnienia na klasy, kasty lub religie, były już widoczne w bardzo młodym wieku, sześciu czy siedmiu lat kiedy w towarzystwie swoich krewnych lub przyjaciół kwestionował ugruntowaną tradycję nietykalności. W wieku dziesięciu lat, jego dążenie do wyzwolenia było już bardzo głęboko zakorzenione, co wzmacniało jego palące dążenie do niepodległości Indii, a także do ostatecznego oswobodzenia ludzkości z więzów ziemskiego cierpienia i świadomości ciała.

Pierwsze spotkanie Swami Satyananda z jego przyjacielem z dzieciństwa Mukunda (Paramahamsa Yogananda) miało miejsce przy wejściu do szkoły dla głuchoniemych w Kalkucie, gdzie chciał pożyczyć pompkę aby napompować futbolową piłkę dla swojej drużyny. Obaj szybko posuwali się w kierunku realizacji Prawdy a ich przyjaźń i bliskość zacieśniały się. Obiecując zachowanie celibatu przez całe życie, spędzali czas na odosobnieniach medytacyjnych w różnych świątyniach i świętych miejscach. Nawet w ciągu nocy, tych dwóch młodych mężczyzn pozostawało całkowicie oddanymi praktyce, w przeciwieństwie do innych, którzy spędzali czas na dzikiej zabawie i uciesze. 

Manmohan wraz z Mukundą odwiedzał święte miejsca, duchowe osoby i świętych. Hamsa Swami Kevalananda, wielki nauczyciel sanskrytu Mukunda, położył fundament pod jego duchowe życie. Spartański, prosty, surowy styl życia i głębokie duchowe doświadczenie Kevalanandaji miało wielki wpływ na życie Manmohan. Jego długo pielęgnowane pragnienie spełniło się w okresie studiów, kiedy spotkał przeznaczonego mu guru Swami Shriyukteshwar i został inicjowany w Kriya Yoga. Głęboki wgląd jego guru, dogłębne, metaforyczne interpretacje świętych pism, niezgłębione, boskie doświadczenie w Kriya Yoga, znajomość astronomii i astrologii, miały znaczącą rolę w przeobrażeniu go w oddanego i gorliwego ucznia. Cztery lata po tym jak Mukunda został sannyasi, znanym jako Swami Yogananda, Manmohan ukończył naukę na uniwersytecie z tytułem magistra filozofii. W 1919 roku, pod przewodnictwem swojego guru, został wyświęcony na mnicha i stał się znany jako Swami Satyananda Giri. 

Inspirowane i kierowane przez Paramahamsa Yogananda, życie duchowe Swamiego Satyananda Giri sięgnęło szczytu kiedy został mnichem. Większość swojego czasu i energii poświęcał medytacjom i organizacji szkoły z internatem założonej przez Paramahamsa Yogananda w Ranchi, wraz ze Swami Dhirananda, swoim szkolnym kolegą, również będącym sannyasi. Niezwykły charakter Swami Satyanandy, uczciwość i prostota, jego przykładny styl życia, bezinteresowna miłość i dbałość o uczniów i studentów, skłoniła  Mahatma Ghandi do odwiedzenia ashramu Ranchi, po której to wizycie chwalił ashram i zaprosił Swami Satyananda Giri do odwiedzenia swojego własnego ashramu Sabarmati. 

Gdy odwiedził ashram Mahatma Ghandi, zgotowano mu tam wspaniałe przyjęcie i serdeczne powitanie oraz poproszono go by został przez kilka dni. Swami Satyananda Giri położył podwaliny pod późniejszą inicjację Mahatma Ghandi i jego uczniów w Kriya Yoga. A ostatecznie Mahatma Ghandi i jego uczniowie zostali inicjowani przez Paramahamsa Yogananda, kiedy ten w 1935 roku wrócił do Indii. Miłość Satyananda do Indii i chęć poświęcenia swojego życia oswobodzeniu narodu indyjskiego objawiły się, gdy ze smutkiem odrzucał propozycję swojego serdecznego przyjaciela i przewodnika Paramahamsa Yogananda aby udać się z nim do Ameryki i pomóc mu w jego boskiej misji. 

Na wezwanie swego drogiego Guru Swami Shriyukteshwar, udał się do Puri do Karar Ashramu, aby wieść życie pod duchowym przewodnictwem swojego Gurudev. Później został aszramowym mnichem. Po mahasamadi swojego guru 9 marca 1936 roku i kilka miesięcy po powrocie Paramahamsa Yogananda do Ameryki, Swami Satyananda inicjował Rabinaryan Brachmachari (Paramahamsa Hariharananda) w wyższe stopnie Kriya Yoga. Pozostawiając pracę i zarządzanie aszramem Rabinaryan Brahmachari, rozpoczął życie wędrownego mnicha, wykładając i nauczając Kriya Yoga w całych Indiach. Jego spotkanie w południowych Indiach z Ramana Maharshi, słynnym świętym znanym ze swego głębokiego, duchowego doświadczenia, zaowocowało głęboką, wyjątkową miłością. Ramana Maharshi był pod wielkim wrażeniem ujmującej osobowości Satyanandaji i prosił aby ten osiedlił się na stałe w jego ashramie. 

Ciężar tragedii, która wydarzyła się w 1944 roku w czasie głodu w Bengalu, zwrócił miękkie serce Satyananda w stronę głodujących biedaków. Jego mottem było „służ z miłością i medytacją wszystkim”. Jako znak jego miłości dla poniżonej i ubogiej społeczności, założył Misję Sevayatan Satsang w Jhadagram, słabo rozwiniętym regionie w okolicy Mednipur w Zachodnim Bengalu, gdzie spędził późniejszą część swego życia od 1944 do 1971 roku, zmieniając życie milionów ludzi. Po mahasamadhi Paramahamsa Yogananda w 1952, Satyananda do końca swojego życia pozostał prezydentem Puri Karar Ashram. Z życiem wzbogaconym doświadczeniem duchowym, oddanym sprawie ludzkości i rozprzestrzenianiu przesłania Kriya Yoga, ostatecznie opuścił swoje śmiertelne ciało 2 sierpnia 1971 roku, w swojej misji Sevayatan Satsang.