Swami Shriyukteshwar Giri

3_md

Czcigodny uczeń Lahiri Mahasaya, Priyanath Karar, stale zaabsorbowany w świadomości Boga, głęboko w stanie shambhavi, introwertyczny, nie kto inny, ale znany na całym świecie Swami Shriyukteshwar Giri.

Co starożytni mędrcy i świeci praktykowali i umieścili w księgach, on przetłumaczył na swoje własne życie, przechodząc przez wszystkie cztery ashramas (etapy) hinduskiego życia: brahmacharya (celibat), grihastha (właściciel domu, życie rodzinne), vanaprastha (życie w odosobnieniu) i sannyasa (wyrzeczenie się) osiągając cztery purusarthas: dharma, artha, kama i moksha, aby upamiętnić swoje znakomite życie jako kompletne i doskonałe. Swami Shriyukteshwar Gir urodził się zdyscyplinowanemu, punktualnemu, posiadającemu ziemię ojcu, Kshetranath Karar I pobożnej, czystej matce, Kadambini Devi, 10 maja 1855 roku w Serampore na brzegach świętej rzeki Ganges. Pierwotnie nazywał się Priyanath Karar i był błyskotliwy, dociekliwy, nieustraszony, śmiały, wysoko uduchowiony, rozsądny i logiczny od samego dzieciństwa. Jego wrodzona, głęboko zakorzeniona skłonność do wewnętrznych poszukiwań oraz jego nienasycony głód wiedzy pomogły mu zdać z sukcesem wszystkie szkolne egzaminy, a następnie uczęszczać do kolegium i szkoły medycznej. Po śmierci ojca, pod przewodnictwem jego świadomej-Boga matki i zgodnie z jej życzeniem, ożenił się. Pomimo wielu osiągnięć, życia rodzinnego, medycznej wiedzy, biegłego opanowania astronomii i astrologii, znajomości wielu języków, w tym angielskiego, francuskiego, hindi, bengalskiego i sanskrytu, wciąż był spragniony czegoś więcej. Silne pragnienie urzeczywistnienia Boga kierowało go do odwiedzania mędrców i świętych. Jego poszukiwania pozostawały bez odpowiedzi aż do momentu, kiedy spotkał Szri Szjamaczarana Lahiri Mahasaya w Kashi (Benares) i został jego uczniem. Od tego pomyślnego dnia inicjacji w Kriya Yoga, Priyanath oddał się szczerze medytacji i praktyce Kriya Yoga w bliskiej korespondencji i towarzystwie Lahiri Mahasaya. Był tak drogi sercu i umysłowi Lahiri Mahasaya, że Lahiri zwracał się do niego Priya (ukochany), aby pokazać swoją szczególną sympatię do niego. Po powrocie do Serampore z Kumbha Mela, rozpoczął święty projekt, zgodnie z zaleceniem Lahiri Mahasaya, napisania syntezy pomiędzy zachodnią filozofią i wschodnim mistycyzmem. Wkrótce ukończył dzieło o nazwie Kaivalya Darshana (Święta Nauka) i Babaji Maharaj tak jak obiecywał, obdarzył go zaszczytem darshanu, kiedy wychodził z kąpieli w Gangesie po całonocnej medytacji. Babaji Maharaj odmówił odwiedzenia ashramu pomimo płynących z serca gorących próśb. Euforia, jaką miał, gdy śpieszył się do ashramu i wracał z mlekiem i owocami z zamiarem ofiarowania ich Babaji Maharaj, wkrótce uschła, kiedy odkrył, że Babaji Maharaj już nie ma. Z wielkim gniewem wyrzucił dary. Ta furia gniewu nie pozostała ukryta przed Babaji Maharaj. Przy okazji spotkania z Babaji Maharaj w domu Lahiri Mahasaya, wielki mistrz upomniał go, aby nie gniewał się i nie pokazywał zarozumiałości. 22 Marca 1903 roku, w dniu równonocy wiosennej zgodnie z kosmiczną astrologią Priyantha, a nie zwyczajowo 13 lub 14 kwietnia, założył miejsce odosobnienia nazwane Karar Aszram w Puri Nilachaladham, które było przyległe do morza. To był kamień milowy w historii Kriya Yoga. Sprowadzona z labiryntu jaskiń Himalajów na równiny przez jego mistrza Yogiraj Shyamacharan Lahiri Mahasaya Kriya Yoga była rozprzestrzeniana przez jego szanowanego ucznia Shriyukteshwarji, aby połączyć się z nieskończonym oceanem. Jak zostało to ujawnione z wyprzedzeniem jego uczniowi Narayan, Swami Shriyukteshwar wszedł w mahasamadhi w dniu 9 marca 1936 w Puri, w Karar Ashram. Czcigodny uczeń może być czcigodnym mistrzem. Przygotował wielu szanowanych i światowej sławy uczniów, takich jak Paramahamsa Yogananda i Paramahamsa Hariharananda, którzy z sukcesem wydali owoc marzeniu mistrza przez szerzenie Kriya Yoga we wszystkich kątach i zakamarkach świata. Oszałamiające relacje o jego zmartwychwstaniu przed Joganandadżim w hotelu w Mumbaju po jego mahasamadhi  i opowiedzeniu mu o pobycie w hiranyaloka, wielokrotne pojawianie się przed Paramahamsa Hariharananda i innymi uczniami napełnia wielbicieli duchowymi wibracjami. Jego pięć istotnych niuansów – samokontrola, stałość w duchowej praktyce, głęboki wgląd w święte pisma, poddanie siebie i surowa dyscyplina – pozostają bezcennym skarbem dla praktykujących Kriya Yoga, którzy chcą się wznieść do Najwyższego.