Swami Satyananda Giri

6_md

Manmohan (Swami Satyananda) urodził się jako syn Mohini Mohan Majumdar i Tarabasini Devi 17-tego listopada 1896 r. w domu swego wuja ze strony matki w Bikrampur (Bangladesz). Był filozofem, śpiewakiem, kompozytorem, poetą, pracownikiem społecznym i przede wszystkim zdolnym uczniem i prawdziwie boskim mistrzem w lini Kriya Yoga. Znaki jego nieskazitelnej miłości do ludzkości, bez rozróżnienia na klasy, kasty lub religie, były oczywiste już w wieku sześciu czy siedmiu lat gdy kwestionował ugruntowaną tradycję niedotykalności w towarzystwie swoich krewnych lub przyjaciół. W wieku dziesięciu lat, jego pragnienie wolności było już bardzo mocno zakożenione, wzmacniając jego palące dążenie do niepodległości Indii jak również dążenie do ostatecznego oswobodzenia ludzkości z okowów ziemskiego cierpienia, spętania i świadomości ciała. Pierwsze spotkanie Swami Satyananda z jego przyjacielem z dzieciństwa Mukunda (Paramahamsa Yogananda) miało miejsce przy wejściu do szkoły dla głuchoniemych w Kalkucie, gdzie chciał porzyczyć pompkę aby napompować piłkę do futbolu dla swojej drużyny.Bliskość między nimi mocno się zacieśniała, gdyż oboje szybko postępowali w kierunku urzeczywistnienia Prawdy. Obiecując zachowanie celibatu przez całe życie, spędzali czas medytując w odosobnieniu w różnych świętych miejscach i świątyniach. Nawet w ciągu nocy, tych dwóch młodych mężczyzn pozostawało całkowicie oddanymi, w przeciwieństwie do innych, którzy spędzali czas na dzikiej zabawie i uciesze. Manmohan odwiedzał święte miejsca, duchowe osoby i świętych z Mukundąa Hamsa Swami Kevalananda, wielki nauczyciel sanskrytu Mukunda, który nauczył go podstaw Kriya Yoga, położył fundament pod jego życie duchowe. Spartański, prosty, surowy styl życia i głębokie duchowe doświadczenie Kevalanandaji miało wielki wpływ na życie Manmohan. Jego od dawna żywione pragnienie spełniło się w okresie studiów kiedy spotkał przeznaczonego mu guru Swami Shriyukteshwar i został inicjowany w Kriya Yoga. Głęboki wgląd jego guru, dogłębne, metaforyczne interpretacje świętych pism, niezgłebione, boskie doswiadczenie w Kriya Yoga i znajomość astronomi i astrologii, miały znaczącą rolę w przeobrażeniu go w oddanego i gorliwego ucznia. Cztery lata po tym jak Mukunda został sannyasi znanym jako Swami Yogananda, Manmohan ukończył naukę na uniwersytecie z tytułem magistra filozofii. W 1919 roku, pod przewodnictwem swojego guru, został wyświęcony na mnicha i stał się znany jako Swami Satyananda Giri. Inspirowane i kierowane przez Paramahamsa Yoganandę, życie duchowe Swamiego Satyananda Giri sięgnęło szczytu kiedy został mnichem. Poświęcał większość swojego czasu i energii na medytacje i organizację aszramowej szkoły z internatem założonej przez Paramahamsa Yoganandę w Ranchi, razem ze swoim szkolnym kolegą, również będącym sannyasi Swami Dhirananda. Niezwykły charakter Swami Satyanandy, uczciwośc i prostota, jego przykładny styl życia, bezinteresowna miłość i dbałość o uczniów i studentów, skłoniła  Mahatma Ghandi do odwiedzenia ashramu Ranchi, po której to wizycie chwalił ashram i zaprosił Swami Satyananda Giri do odwiedzenia jego własnego ashramu Sabarmati. Gdy odwiedził aszram Mahatma Ghandi, zgotowano mu wspaniałe, serdeczne powitanie i zaproszono aby został przez kilka dni. Swami Satyananda Giri przyczynił się do inicjacji Mahatma Ghandi i jego uczniów w Kriya Yoga przez Paramahamsa Yoganandę, który wrócił do Indii w 1935 roku. Jego miłość do Indii i zapał aby poświęcić swoje życie oswobodzeniu narodu indyjskiego przejawiły się, gdy ze smutkiem odrzucił propozycję swojego serdecznego przyjaciela i przewodnika Paramahamsa Yoganandy aby udał się z nim do Ameryki pomóc mu w jego boskiej misji. Na wezwanie swego drogiego Guru Swami Shriyukteshwar, udał się do Puri do Karar Ashramu, aby wieść życie pod duchowym przewodnictwem swojego Gurudevy. Póżniej został aszramowym mnichem. Po mahasamadi swojego guru dziewiatego marca 1936 roku i kilka miesięcy po powrocie Paramahamsa Yoganandy do Ameryki, Swami Satyananda inicjował Rabinaryan Brachmachari (Paramahamsa Hariharananda) w wyższe stopnie Kriya Yoga. Pozostawiając pracę i zarządzanie aszramem Rabinaryan Brahmachari, rozpoczął życie wędrownego mnicha, wykładając i nauczając Kriya Yoga w całych Indiach. Jego spotkanie w południowych Indiach z Ramana Maharshi, słynnym świętym znanym ze swego głębokiego, duchowego doswiadczenia, zaowocowało głęboką, wyjątkową miłością. Ramana Maharshi był pod wrażeniem ujmującej osobowości Satyanandyji i naciskał na niego aby osiedlił się na stałe w jego ashramie. Ciężar tragedii, która wydażyła się w 1944 roku w czasie głodu w Bengalu, zwrócił miękie serce Satyanandy w stronę głodujących biedaków. Jego mottem było „służ z miłością i medytacją wszystkim”. Jako znak jego miłości dla poniżonej i ubogiej społeczności, założył Misję Sevayatan Satsang w Jhadagram, słabo rozwiniętym regionie w okolicy Mednipur w Zachodnim Bengalu, gdzie spędził późniejszą część swego życia od 1944 do 1971 roku, zmianiając życie milionów ludzi. Po mahasamadhi Paramahamsa Joganandy w 1952, do końca swojego życia pozostał przewodniczącym Puri Karar Ashram. Z życiem wzbogaconym doswiadczeniem duchowym, oddanym sprawie ludzkości i rozprzestrzenianiu przesłania Kriya Yoga, ostatecznie opuścił swoje śmiertelne ciało drugiego sierpnia 1971-go roku,w swojej Misji Sevayatan Satsang.